على صدرايى خويى

708

فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه عمومى آيت الله العظمى گلپايگانى قم ( فارسى )

[ كتابخانه جامع گوهرشاد 4 / 2124 ؛ الهيات مشهد 1 / 27 ؛ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 2 / 1722 ؛ الذريعة 3 / 318 ؛ سپهسالار 3 / 309 ؛ مجلس 10 / 1205 ؛ دانشگاه 11 / 2353 ؛ كتابخانه ملك 2 / 97 ؛ فهرست آستان قدس 1 / 56 [ براى كسب اطلاع كيفيت انتساب آن به سيد مرتضى داعى رازى رجوع كنيد به مقدمه آقاى عباس اقبال بر تبصرة العوام . ] و 11 / 50 - 52 ] 2112 ) نسخه شماره : 1552 - 102 / 9 آغاز : بسمله حمد بيحد و سپاس بيعد مرخدايراعز وجل كه جمله موجودات از عدم بوجود آورد و از نيستى به هستى رساند بى مايه . . . اما بعد بدانكه مدت مديد بود كه انجام : و اين مذهب اهل سنت و جماعت است وآنكه گويد به يك بار واقع نشود مذهب روافض است والله اعلم بالصواب . از اول تا آخر ، به خط نستعليق ، كاتب : محمد مقيم ، غره جمادى الاولى 1046 ، عناوين شنگرف ، تمامصفحات جداول شنگرفى و لاجوردى و زرين ، برگ اول سرلوح مزدوج زرين ولاجوردى دو صفحه اول طلا اندازى بين سطور ، جلد : تيماج قهوه اى سوخت ترنج با سر دورو ، 180 برگ ، 18 سطر ، 11 * 19 سم 2113 ) نسخه شماره : 1281 - 181 / 7 نستعليق ، حسين بن محمد على دارائى ، عناوين شنگرف ، دو برگ نونويس شده و چند برگ وصالى شده ، جلد : تيماج ، مشكى ، 162 برگ ، 18 - 21 سطر ، 13 * 19 سم 2114 ) نسخه شماره : 3 / 8134 - 114 / 55 ( حجازيها ) آغاز : بسمله ، اما بعد ، بدانكه مدتى بود كه جماعتى از سادات و غيره از اين ضعيف سيد مرتضى التماس مى كردند در عقايد اصحاب اديان و ملل از انجام ناتمام ، فقط بخشى از آغاز كتاب را دارد . نستعليق ، بى كا ، بى تا ، بدون جلد ، 6 برگ ، 20 - 24 سطر ، 13 * 20 سم 2115 ) نسخه شماره : 9087 - 27 / 60 ( حجازيها ) آغاز : و ناموس نبوت بدانكه رقوم را خبطه بسيار است يك بار گويند مبدع او خلق عقدت و او اشرف موجودات از ما قبل « باب دوم در ذكر مجوس ومقالات دين ايشان » تا « باب بيست و سيوم دراحاديث اهل سنت كه . . . حديث اول نحن معاشر الانبياء لانورث . . . » ، افتادگى ازآغاز ووسط و انجام ، نستعليق ، بى كا ، بى تا ، بدون جلد ، 110 برگ ، 21 سطر ، 9 * 20 سم تبصرة المؤمنين ( عرفان و تصوف - فارسى ) تنكابنى ، محمد مؤمن بن محمد زمان ، - 11 ق رساله اى متوسط در تأييد و دفاع از صوفيه و مبانى و قصايد تصوف كه در رد و نقد نظرات ( محمدطاهر قمى ) ضد صوفى معروف صفويه در سال 1086 ق نوشته و در دوازده